Το τελευταίο ηλιοβασίλεμα...

Το τελευταίο ηλιοβασίλεμα της χιλιετίας

Σαντορίνη 31-12-1999

Επιτέλους..

Που δίψασαν για αγάπη...

Tο τελευταίο αντίο μου το 'πες σε ένα πλοίο
πριν φύγεις γι ένα κόσμο ξένο και μακρινό

εκεί που θα σου λείπει κάθε χαρά και λύπη

κι αγέρας θα 'χεις γίνει σ' ένα μικρό στενό

Το τελευταίο αντίο το βρήκαμε γραμμένο

στους βίους των αγίων που ήταν αμαρτωλοί

που πείνασαν γι αγάπη που δίψασαν γι αγάπη

και περπατήσαν μόνοι ολόκληρη ζωή

Το τελευταίο αντίο μου το 'πες απ' το τρένο

πριν πας στην παγωμένη τη χώρα του χιονιά

εκεί που αναστενάζουν κι όσοι αγαπούν σου μοιάζουν

γιατί με τους αγγέλους είσαστε μια γενιά

Το τελευταίο αντίο το βρήκαμε γραμμένο

στους βίους των αγίων που ήταν αμαρτωλοί

που πείνασαν γι αγάπη που δίψασαν γι αγάπη

και περπατήσαν μόνοι ολόκληρη ζωή

Στίχοι : Μάνος Ελευθερίου

Μουσική: Διονύσης Τσακνής

Πως αλλιώς;

Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές 

Τής παλάμης,η Μοίρα, σάν κλειδούχος 

Μιά στιγμή θά συγκατατεθεί ο Καιρός 

Πώς αλλιώς,αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι

Θά παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας 

Καί θά χτυπήσει τόν κόσμο η αθωότητα 

Μέ τό δριμύ του μαύρου του θανάτου.

Το μονόγραμμα Ι

Οδυσσέας Ελύτης

Φρίξον ήλιε, στέναξον γη, Εάλω ή Πόλις...

Βασιλεύς Βασιλέων, Βασιλεί Βοήθει, έλεος, έλεος Επουράνιε Θεέ
Κωνσταντίνος Δραγάτσης Παλαιολόγος, έλεω Θεού Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων.
Στην πύλη του αγίου Ρωμανού, καβαλικά την φάρα του την ασπροποδαράτην,
Τέσσερα Βήτα, έλεος, έλεος, Μαρμαράς, Βόσπορος και Μαύρη Τρίτη
Φρίξον ήλιε, στέναξον γη, Εάλω ή πόλη, Εάλω η πόλη
Βασιλεύουσα, πύλη χρυσή κι ο πορφυρογέννητος στην κόκκινη μηλιά.
Η πόλη ήταν το σπαθί, η πόλη το κοντάρι, η πόλη ήταν το κλειδί της Ρωμανίας όλης
Σώπασε Κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις,
πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά Σου θάναι.


Θά 'ρθεις σαν αστραπή 
Σταμάτης Σπανουδάκης

Ζέφυρος

Με κλειστά τα μάτια πάντα τραγουδάω 

γιατί στην καρδιά μου ο Ζέφυρος φυσά. 

Έλα σκόρπισέ με Ζέφυρε σαν στάχτη 

σ' ολονών τα βάθη τα επτασφράγιστα. 

Τα τραγούδια παίρνουν κάτι απ' την ψυχή μας 

και το μεταφέρουν στο στερέωμα 

Όπου αναβοσβήνει σα θλιμμένο πάλσαρ

και το δρόμο δείχνει, για τους ναυαγούς.

Διό ως προσετάγην βοώ σοι, Χαίρε...

Bασίλεψεν Αυγερινός, γλυκοχαράζει η μέρα...

Η πρώτη αυγή της νέας χιλιετίας στον αρχαιλογικό χώρο του Ναού του Ποσειδώνα στο Σούνιο.

Πρωτοχρονιά 2000.

Καλή Χρονιά

Μικρός Παρακλητικός Κανόνας

Και των Βαγιών για Βάγια...

Ιστορικό τραγούδι, εν είδει λαϊκού θρήνου, παραλλαγή της Ανατολικής Θράκης. Η ακραιφνώς βυζαντινή φωνή και ερμηνεία του Χρόνη Αηδονίδη, μας εισάγει με τον καλύτερο τρόπο στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα που ξεκινάει το απόγευμα της Κυριακής των Βαΐων, όταν και ψάλλεται ο όρθρος της Μ. Δευτέρας.

Ήχος πλάγιος του τετάρτου

Τ` αηδόνια της Ανατολής και τα πουλιά της Δύσης
κλαίγουν αργά, κλαίγουν ταχιά, κλαίγουν το μεσημέρι,
κλαίγουν την Aντριανούπολιν, την πολυκρουσεμένη,
όπου την εκουρσέψανε τις τρεις γιορτές του χρόνου .
του Χριστουγέννου για κηρί και των Βαγιών για βάγια
και της Λαμπρής την Κυριακή για το Χριστός Ανέστη

Αποχαιρετισμοί...

Μετά απο μια άνιση μάχη ετών η Debbie Phillips έφυγε απο τη ζωή. Η 16 χρονη κόρη της Sarah Phillips έφτιαξε αυτό το συγκλονιστικό video - αφιέρωμα στη μητέρα της. Στιγμές που έζησαν μαζί, απο τα ταξίδια τους. Οταν ήταν όλα καλά αλλά και όταν δεν ήταν...

Το video που συνοδεύεται από το τραγούδι Autumn του Paolo Nutini (τραγουδά η ίδια η κόρη της), έχει δεχθεί χιλιάδες επισκέψεις στο youtube μέσα σε μόλις 3 μέρες.

Σβήνω κυλώντας στα νερά...

Ο Ν.Ξυλούρης γεννήθηκε το 1936 στο χωριό Ανώγεια του Ρεθύμνου Κρήτης. Η οικογένειά του είχε μεγάλη μουσική παράδοση και πολλούς λυράρηδες. Όταν ήταν πέντε ετών, οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό του και ο ίδιος με τους δικούς του μεταφέρθηκε σε χωριό κοντά στον Μυλοπόταμο. Στα 17 με όπλα τη λύρα και τη φωνή του ζητά την ευχή της μάνας του, χαιρετά τα αγρίμια και το Ψηλορείτη και κατεβαίνει στο Ηράκλειο.

Το έργο του με τίτλο τα "Ριζίτικα", που τόσο καιρό προσπαθούσε να εκδώσει, γίνεται δίσκος και φιγουράρει στις βιτρίνες των αθηναϊκών καταστημάτων. Τα παραδοσιακά τραγούδια της Κρήτης, με τη φωνή του Νίκου Ξυλούρη θα αποκτήσουν μια πανελλήνια εμβέλεια και μια δυναμική που ποτέ δεν είχαν στο παρελθόν, όσο μεγάλοι και αν ήταν οι καλλιτέχνες, τραγουδιστές και οργανοπαίχτες που την υπηρετούσαν. Μέσα στην καρδιά της δικτατορίας, η φωνή του περίφημου Νίκου Ξυλούρη, είτε λέει τα τραγούδια του Μαρκόπουλου, είτε παραδοσιακά τραγούδια της Κρήτης, γίνεται σημαία αντίστασης «Ποτέ θα κάνει ξαστεριά», «Αγρίμια κι αγριμάκια μου»… Κανείς, αλλά και ούτε ο ίδιος θα μπορούσε να φανταστεί πως με το τραγούδι του θα έφερνε μια μέρα μηνύματα αγάπης και λευτεριάς και θα ξεσήκωνε όλη την Ελλάδα.
Στην διάρκεια της πορείας του, ερμήνευσε Μαρκόπουλο, Ξαρχάκο, Χάλαρη, Λεοντή, Κόκκοτο, Ανδριόπουλο, Γκάτσο, Γεωργουσόπουλο, Σεφέρη, Σολωμό, Κινδύνη, Ρίτσο, Φέρρη και άλλους.

Ο Νίκος Ξυλούρης έφυγε από την ζωή στις 8 Φεβρουαρίου 1980

Ερμηνείες..

"Οι ερμηνείες έχουν να κάνουν με τις ψυχές των ανθρώπων. Είναι αυτό που ο καλλιτέχνης βάζει πέρα από τα λόγια... Δεν μπορεί κανείς να του το διδάξει. Είναι όταν ο άλλος, ο θεατής, ο ακροατής νιώθει ότι δεν είναι μόνος..."

Παράκλησις...

Μικρά Παράκλησις εις την Υπεραγία Θεοτόκον
Ψάλλει ο Χορός των Σιμωνοπετριτών Πατέρων

Ωδαί 'Ζ, 'Η, 'Θ, Άξιον εστίν, Μεγαλυνάρια

Ο Άδης είναι σκοτεινός...

Ο Άδης είναι σκοτεινός

ήλιος ποτέ δεν μπαίνει

μάνα δεν γέννησε εκεί

μα ο κόσμος του πληθαίνει...

Είναι η τρύπια στέγη μιας παράγκας...

Ο Ευροκλύδων παίρνει ξεκάθαρη θέση για τις Ευρωεκλογές, στηρίζει και ψηφίζει Παράγκα..

Περί EUROVISION...

Κι όμως υπήρξαν εποχές που οι καλλιτέχνες τραγουδούσαν όχι με τους καλλίγραμμους κοιλιακούς τους, αλλά με την φωνή τους...
Περίεργο, ε??


Eurovision 1976

Στα φύλλα της καρδιάς μου...

Είμαι ξένος..

Για περισσότερο Νίκο Πορτοκάλογλου:

• περιηγηθείτε στο www.portokaloglou.gr
• διαβάστε παλαιότερη συνέντευξή του στον Οδ. Ιωάννου του ΜΕΛΩΔΙΑ FM 99.2